Zamanın dışında yaşıyoruz. Dakikalar içimizden akıp gideli çok olmuş ve nefeslerimiz saniyelerden ağır! Zamanın dışına düştüğümüz o günden beri derin bir sessizlik var havada ve gökyüzü hiç olmadığı kadar daha mavi! Uçuşmaya başlasak bir daha asla duramayacağız ama menevişleyen gök gözlerimizi alıyor! Her yer sapsarı, her yer masmavi, her yer kıpkırmızı... Vücudunun en gizli köşesi bile renklere bulanmış alev alev çakıyor ve o parlaklık ki zamanın dışına hapsediyor ruhunu. Senelerce bedenin yelkovanı kovalıyor, oysa sen hala o yarın başındasın, orada öylece durmuş kamaşan gözlerinle göğe bakıyorsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder