Bazen anlayamazsın!
Göremezsin!
Duyamazsın!
Konuşamazsın!
Hissedersin!
Her gün özenle giydiğin o ceketi üstünden çıkarır,
Çırılçıplak kalırsın!
Ve çıplaklık özgürlüğün olur.
Hiç duymadığın bir ses çınlar kulaklarında
Tutmadığın bir el uzanır başına,
Başka bir sıcaktır, değer tenine
Ve o an,
O başkalıkta kaybolursun!
Oysa kayboluşun dönüştür ve sen
Kaybolurken, kaybederken varolursun yeniden.
Anladığın, duyduğun, konuştuğun, gördüğün O'dur!
O hayatın olmuştur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder