Zihnimin başlattığı eğitim süreci başarılı bir biçimde devam ediyor. Henüz eğitim ve öğretim yılının bir türlü başlayamadığı sevgili komşumuz bir yandan ruhumu okşar bir yandan da sabrımı deneyerek beni terbiye ederken, zihnim her bir kuru başarıyla geçiyor. Artık aniden beliren sürprizlerin bütün planları silmesine falan tepki vermemeye başladı mesela. Öyle ki hemen B, C, D, E ... planları otomatik olarak üretiliyor.Yine de derinlerden yükselen isyan çığlıkları yok değil. Zamanla zihnimin meşru şiddet tekelini devreye sokacağına inanıyorum. Bekleyip, göreceğiz!
Çok değil aylar evvel, bir münasebetsiz çıkıp, insanların haklarını araması, eylemler, grevler yapması vs. hakkında atıp tutsa sinirden deliye dönebilir, ağzının payını vermek için en iyi nutuğumu bulup suratına haykırabilirdim. Koşullar insanı nasıl zorluyor aaa dostlar! Her gün Yunanistan'daki şu grevlere, protestolara bir son verseler de artık üniversite açılsa diye dua etmekten bir hal oldum. Adamların başına YÖK belasını getirecekler, üniversitelerin özgürlüğünü sınırlayacaklar ben de dünyanın en bencil, vurdumduymaz insanı olarak ayyy ama yeter artık diyerek dua ediyorum. Ahh ahhh görüyor musunuz ne hale geldim. Memlekette her kesim çılgınlar gibi greve gidip hükümeti zorluyor. Ne güzel! Susup oturan bir millet değil en nihayetinde. Biz olsak 3 kişiyi bir araya zor getiririz. Bir araya gelen topluluklarda çevik kuvvet yığınları tarafından şiddetle geri püskürtülür. Hal böyle olunca ne güzel, haklarını savunuyorlar keşke biz de böyle olsak diyor insan. Fakat bazen de denge öyle kaçırılıyor ki eee arkadaş siz de abartıyorsunuz diye veryansın edesim geliyor. Velhasıl ortamız yok! Ne bizim ne komşunun !!
Gelin görün ki ruhsal ve bedensel sağlığım açısından en azından bir süreliğine bir orta bulunursa sevineceğim. Saygılar, sevgiler...
